Jak przygotować teren pod stację regazyfikacji LNG – przewodnik Elenger

Wymagania lokalizacyjne i terenowe dla stacji LNG

Dobór lokalizacji stacji regazyfikacji LNG powinien uwzględniać zarówno czynniki techniczne, jak i środowiskowe oraz formalnoprawne. Podstawowym kryterium jest zapewnienie odpowiedniej powierzchni umożliwiającej bezpieczne i funkcjonalne rozmieszczenie wszystkich elementów instalacji, takich jak zbiorniki kriogeniczne, parownice atmosferyczne lub wodne, stacje redukcyjno-pomiarowe oraz infrastruktura pomocnicza.
Teren przeznaczony pod inwestycję powinien charakteryzować się stabilnymi warunkami geologicznymi oraz możliwie niskim poziomem wód gruntowych, co ogranicza ryzyko osiadania konstrukcji oraz wystąpienia problemów eksploatacyjnych. W przypadku niekorzystnych warunków gruntowych konieczne może być zastosowanie specjalnych rozwiązań fundamentowych, co wpływa na koszt inwestycji.
Istotnym aspektem jest również dostępność komunikacyjna. W otoczeniu stacji regazyfikacji LNG musi istnieć możliwość dojazdu dla cystern transportujących skroplony gaz oraz odpowiedni plac manewrowy zapewniający bezpieczne operacje rozładunkowe. Z tego względu teren powinien być utwardzony, wypoziomowany oraz dostosowany do obciążeń związanych z ruchem ciężkiego transportu.
Jednocześnie należy minimalizować oddziaływanie instalacji na otoczenie. Stacje regazyfikacji LNG powinny być lokalizowane w odpowiedniej odległości od zabudowy mieszkaniowej, obiektów użyteczności publicznej oraz infrastruktury krytycznej. W praktyce oznacza to konieczność uwzględnienia zarówno wymogów formalnych, jak i dobrych praktyk inżynierskich.

Strefy zagrożenia wybuchem – normy i wyznaczanie zasięgu

Bezpieczeństwo jest priorytetem we wszystkich realizowanych projektach firmy Elenger. Wyznaczanie stref zagrożenia wybuchem dla instalacji LNG odbywa się w oparciu o Standard Techniczny ST-IGG-0401:2015 „Sieci gazowe. Strefy zagrożenia wybuchem. Ocena i wyznaczanie” oraz normę PN-EN 60079-10-1:2016-02 „Atmosfery wybuchowe – część 10-1: Klasyfikacja przestrzeni – gazowe atmosfery wybuchowe”.
Ze względu na konstrukcję instalacji regazyfikacyjnych, wykorzystujących elementy ciśnieniowe oraz wysoką szczelność systemów, potencjalne emisje gazu klasyfikuje się zazwyczaj jako emisje drugorzędne. Oznacza to, że ewentualny wypływ gazu jest mało prawdopodobny, krótkotrwały i występuje sporadycznie w trakcie normalnej eksploatacji.
W konsekwencji otoczenie takich źródeł emisji kwalifikowane jest najczęściej jako strefa zagrożenia wybuchem typu 2, czyli przestrzeń, w której występowanie atmosfery wybuchowej jest mało prawdopodobne i, jeśli już wystąpi, utrzymuje się przez krótki czas.

Proces wyznaczania stref obejmuje:
1.    Identyfikację źródeł emisji – określenie miejsc potencjalnych wycieków;
2.    Określenie stopnia emisji;
3.    Analizę warunków wentylacji – naturalnej lub wymuszonej, która wpływa na rozpraszanie gazu;
4.    Obliczenie zasięgu stref – często z wykorzystaniem modeli matematycznych lub wytycznych tabelarycznych.

W praktyce projektowej bardzo istotne jest zachowanie odpowiednich odległości bezpieczeństwa. Dla przykładowej stacji LNG minimalna odległość wynosi około 11 metrów od wewnętrznej krawędzi wanny bezpieczeństwa do budynków lub granicy działki.
Należy podkreślić, że strefa ta nie może wykraczać poza granice działki inwestora — oznacza to konieczność takiego zaprojektowania instalacji, aby cały obszar oddziaływania mieścił się w obrębie terenu, do którego inwestor posiada tytuł prawny.
Przykładowe wymagania infrastrukturalne dla stacji regazyfikacji LNG
Dla modułowej stacji regazyfikacji LNG konieczne jest spełnienie następujących wymagań infrastrukturalnych: 

• uziemienie otokowe instalacji w postaci bednarki FeZn 30x4 mm, rezystancja uziomu powinna wynosić R < 10 Ω;
• przyłącze wodne wraz z hydrantem, instalacja ppoż., wyposażenie obiektu w sprzęty ppoż.;
• przyłącze energetyczne o mocy ok. 5-7 kW i 400 V
• zagęszczenie, utwardzenie, wyrównanie, wypoziomowanie, uporządkowanie terenu (obszar ok. 24 m x 27 m)
• hydrant – oddalony maksymalnie o 75 m od stacji LNG o wydajności min. 10 dm3/s lub zbiornik wodny o poj. 100 m3 w odległości do 250 m;
• ogrodzenie (ok. 100 mb);
• maszty odgromowe (2 x 7 m);
• oświetlenie;

•  w przypadku stacji stacjonarnej: fundamenty pod wszystkie elementy stacji regazyfikacji gazu LNG (zbiorniki, parownice, stację redukcyjno-pomiarową) wraz z wanną bezpieczeństwa oraz wypełnieniem.

   

Podział odpowiedzialności i elastyczność realizacji

W modelach oferowanych przez Elenger większość prac związanych z przygotowaniem terenu leży po stronie klienta. Jednak specjaliści Elenger zapewniają kompleksowe wsparcie na każdym etapie współpracy obejmujące:

• doradztwo techniczne i koncepcję lokalizacji;
• projektowanie (w tym strefy Ex i odległości bezpieczeństwa);
• koordynację formalności i uzgodnień;
• montaż i uruchomienie stacji;
• dzierżawę instalacji z pełnym serwisem i monitoringiem 24/7.

Dzięki temu klient może skupić się na swojej podstawowej działalności, pozostawiając ww. aspekty doświadczonemu zespołowi dostawcy stacji regazyfikacji LNG.

Podsumowanie

Prawidłowo przygotowany teren i spełnienie wymagań infrastrukturalnych to podstawa bezpiecznej, efektywnej i w pełni zgodnej z przepisami eksploatacji stacji regazyfikacji LNG. Należy podkreślić, że przedstawione wymagania mają charakter przykładowy i mogą się różnić w zależności od skali instalacji, jej konfiguracji technicznej oraz lokalnych uwarunkowań. Każdy projekt stacji regazyfikacji LNG powinien być analizowany indywidualnie z uwzględnieniem obowiązujących przepisów, norm technicznych oraz specyfiki danego przedsięwzięcia. 

Chcesz sprawdzić możliwości na swoim terenie? Nasi inżynierowie przeprowadzą bezpłatną analizę lokalizacji i przygotują indywidualną koncepcję stacji regazyfikacji LNG/ bioLNG dopasowaną do potrzeb Twojej firmy. Skontaktuj się w tym celu z ekspertami Elenger.

ZAPYTAJ O SZCZEGÓŁY