Główne rodzaje gazu ziemnego dla firm dostępne w Polsce
Wybór odpowiedniego rodzaju gazu ziemnego może mieć realny wpływ na efektywność energetyczną firmy oraz koszty związane z jej funkcjonowaniem. W Polsce dostępnych jest kilka rodzajów gazu ziemnego, różniących się między sobą przede wszystkim składem chemicznym, wartością opałową, ciepłem spalania, szybkością spalania, gęstością (stosunek wartości kalorycznej odniesionej do jednostki objętości gazu) oraz przeznaczeniem. Poznaj specyfikę najpopularniejszych gazów wykorzystywanych w naszym kraju.
Główne rodzaje gazu ziemnego dla firm w Polsce
Na rynku polskim wyróżnia się trzy podstawowe rodzaje gazu ziemnego, które mogą być stosowane przez firmy w zależności od ich potrzeb i rodzaju instalacji.
Gaz wysokometanowy (grupa E)
Najczęściej wykorzystywany typ gazu ziemnego w Polsce. Zawiera ponad 90% metanu, co przekłada się na wysoką wartość opałową – około 39 MJ/m³. Gaz E dostarczany jest przede wszystkim do większych miast oraz zakładów przemysłowych. Jest to paliwo czyste i wydajne, chętnie wybierane przez firmy stawiające na stabilność dostaw i efektywność.
Gaz zaazotowany Lw
Gaz typu Lw ma niższą zawartość metanu (ok. 81%) i wyższą zawartość azotu. Jego wartość opałowa to około 31 MJ/m³. Jest stosowany głównie w północno-zachodniej Polsce. Wymaga odpowiednio dostosowanych instalacji, ponieważ nie wszystkie urządzenia gazowe są kompatybilne z paliwem tego typu.
Gaz zaazotowany Ls
Gaz Ls to najmniej kaloryczny z dostępnych w Polsce gazów ziemnych – jego wartość opałowa wynosi około 28 MJ/m³. Występuje lokalnie, m.in. w rejonie Jarocina i Grodziska Wielkopolskiego. Stosowany jest tam, gdzie z powodów technicznych lub ekonomicznych nie opłaca się rozbudowywać sieci gazu wysokometanowego.
LNG – skroplony gaz ziemny
LNG to gaz ziemny wysokometanowy, który w procesie skraplania zmniejsza swoją objętość aż 600-krotnie. Dzięki temu można go łatwo transportować i magazynować, co czyni go idealnym paliwem dla miejsc, gdzie tradycyjna infrastruktura gazowa nie jest dostępna
Biometan
Biometan to ekologiczna alternatywa dla gazu ziemnego – powstaje z odpadów organicznych i ma podobne właściwości jak gaz wysokometanowy. Może być wtłaczany do sieci lub dostarczany w formie sprężonej. Chętnie wybierany przez firmy stawiające na zrównoważony rozwój.
Jak sprawdzić rodzaj gazu ziemnego?
Jeśli Twoja firma już korzysta z gazu ziemnego albo dopiero planuje przyłączenie do sieci, warto dowiedzieć się, jaki typ gazu jest dostępny w danym regionie. Jednak, jak sprawdzić rodzaj gazu ziemnego? Najprostszym sposobem jest kontakt z lokalnym operatorem sieci gazowej. Informację można także znaleźć na fakturze za gaz – znajduje się tam oznaczenie grupy taryfowej, wskazujące, z jakiego rodzaju paliwa korzysta odbiorca. Warto także odwiedzić stronę Polskiej Spółki Gazownictwa lub lokalnego operatora dystrybucyjnego, gdzie znajduje się mapa stref gazowych z podziałem na poszczególne typy paliwa.
Warto również zasięgnąć informacji u sprzedawcy gazu – profesjonalna firma energetyczna, taka jak Elenger Polska, nie tylko dostarcza gaz i prąd, ale także oferuje kompleksowe doradztwo w zakresie wyboru odpowiednich rozwiązań energetycznych.
Pamiętaj, że rodzaj gazu ziemnego wpływa na kompatybilność z urządzeniami grzewczymi i przemysłowymi. Dlatego przed modernizacją lub rozbudową instalacji dobrze jest zasięgnąć specjalistycznej porady. Elenger Polska to część międzynarodowej grupy energetycznej, która dostarcza gaz ziemny, LNG i prąd dla małych firm oraz dużych przedsiębiorstw, a także służy profesjonalnym wsparciem.
Czytaj także
LNG małej skali w Polsce – strategiczny filar transformacji energetycznej firm
Unijna polityka klimatyczna nie pozostawia złudzeń. Pakiet Fit for 55, dyrektywy RED II i RED III, rosnące koszty uprawnień do emisji w systemie EU ETS oraz wymogi dotyczące efektywnych systemów ciepłowniczych zmuszają polski przemysł i ciepłownie do szybkiego ograniczania emisji i odchodzenia od węgla. Gaz ziemny jest często wskazywany jako paliwo przejściowe w transformacji energetycznej, jednak w wielu lokalizacjach gazociąg nie powstanie w rozsądnym czasie albo jego budowa nie będzie opłacalna. Właśnie tam skroplony gaz ziemny (LNG), a w bliskiej perspektywie także bioLNG, dowożone autocysternami i regazyfikowane na miejscu stają się praktycznym rozwiązaniem dla przedsiębiorstw poszukujących elastycznego i bezpiecznego źródła energii.
Program „Przemysł energochłonny – OZE". Jak przygotować firmę do pozyskania dofinansowania?
Od 1 października 2026 r. przedsiębiorstwa objęte systemem EU ETS będą mogły ubiegać się o wsparcie w ramach programu „Przemysł energochłonny - OZE", finansowanego ze środków Funduszu Modernizacyjnego. Program ma na celu zwiększenie produkcji energii z odnawialnych źródeł oraz ograniczenie emisyjności polskiego przemysłu.
Choć nabór rozpocznie się dopiero jesienią, przedsiębiorstwa powinny rozpocząć przygotowania znacznie wcześniej. Odpowiednie analizy, dokumentacja oraz dobrze zaplanowana inwestycja zwiększają szanse na uzyskanie finansowania.
Jak przygotować teren pod stację regazyfikacji LNG – przewodnik Elenger
Stacje regazyfikacji LNG stają się coraz popularniejszym rozwiązaniem dla przedsiębiorstw szukających niezależnego i elastycznego źródła gazu ziemnego, szczególnie na terenach niezgazyfikowanych. Dzięki nim firmy zyskują także możliwość łatwego przejścia na paliwa odnawialne (bioLNG), dlatego ich znaczenie rośnie wraz z potrzebą transformacji energetycznej i dywersyfikacji źródeł energii. Elenger, jako doświadczony dostawca skroplonego gazu ziemnego, oferuje kompleksowe wsparcie – od analizy lokalizacji, przez projektowanie, aż po budowę i oddanie w dzierżawę kompletnej stacji regazyfikacji LNG. Prawidłowe przygotowanie terenu i spełnienie wymagań infrastrukturalnych to klucz do bezpiecznej i sprawnej eksploatacji instalacji, co wynika z właściwości fizykochemicznych LNG – bardzo niskiej temperatury, wysokiej gęstości energii oraz potencjalnego ryzyka powstawania atmosfer wybuchowych. Duże znaczenie mają wymagania terenowe, odpowiednie odległości bezpieczeństwa, dostępność infrastruktury technicznej oraz prawidłowa klasyfikacja stref zagrożenia wybuchem zgodnie z obowiązującymi normami i standardami technicznymi.